23 Mayıs 2013 Perşembe

KENDİMLE TANIŞIYORUM 21

KENDİMLE TANIŞIYORUM 21
               Eski dostlar yıllar sonra bile değişmiyor olabiliyor. 
               Yıllar sonra liseden arkadaşım beni ziyarete geldi. Bu arkadaşımla çok deli dolu bir lise hayatımız vardı. Her kafamıza eseni yapardık. Bilardo oynar ve çok eğlenirdik. Hele bir de tavla maçlarımız olurdu. Bu tavla oyunu biz de çok uzun sürerdi. Çünkü açık veririz endişemiz hiç olmazdı. Sadece hızlı oynamaya çalışırdık. Böylece çok hareketli ve çekişmeli oyunlarımız olurdu. 
                     Mustafa Çoban'la sanki çılgınlıkta yarışırdık. İç dünya-mızda ise bir sürü sıkıntılar barındırırdık. Ancak kendimizi geliştirme arzusu her ikimizde de  vardı. Bunu dün gördüm. O da bir sürü şeyler okumuş ve her zaman olduğu gibi doğrunun peşinde koşturmuş. Tek başına ailesini ayakta tutmuş ve onuruyla yaşamayı onlara da göstermiş. 
                    Karşılaştığımızda aynı bilince iniverdik hemen nere-deyse hemen eğlenmeye hazırdık. Ancak gelişme çabamız ağır bastı. Sorumluluklarımızı dile getirdik. Hayatımızı hemen şeffaf bir şekilde ortaya seriverdik. Çünkü yargısız bir birimizi dinlemeyi çok iyi biliyorduk. Yaşamlarımızı o kadar kolayca anlatıp hemen eğlenmeye geçmek için fırsat kolluyorduk. Bu benim tamamen içsel düşüncem. O' nun bu konudaki düşüncesini bilememe imkan yoktu.
Bana bunu düşündüren hemen hayatlarımız hakkında genel çizgiden bahsettikten sonra arabalardan bahsetmeye başladık. İnternet ten de görsel olarak seçimlerimizden bahsediyorduk. Şu araba daha iyi bu araba daha iyi. Eğlenmeye başlamıştık bile. 
                       Dünkü yazımda hafızamdaki hareketlerden bahse-derken bu gün Mustafa' nın  gelişi bana  sanki şunu anlatıyordu; Hatıralarında iyi olanları hatırla ve eğlenmene bak. Çünkü biz birlikte bir sürü şeyleri yaparken kuralları mantığı bir kenara bırakıp eğlenmeye çalışırdık. Bu çoğu zaman eleştirilirdi. Aslında o günlere baktığımda evet biraz eleştirilere dikkat edip her iki durumun arasında da bir denge kurmam gerektiği çok açık. Yani lise yılla-rından beri denge seslenişi varmış ancak ben duymamışım. Yada serde gençlik olduğu için duymamazlıktan gelmişim. O ya da bu hiç önem li değil. Bu harika bir duygu. Eski dostlar düşman olmaz. Bu ne kadar güzel bir his. Bu yazıyı okuyan hemen herkese tavsiyem irtibatta olduğunuz eski dostlarınızı arayıp bu güzel hissleri tazelemenizi öneririm.
HAYATINIZ BOYUNCA KENDİNİZE EN DOĞRU SORUYU SORMANIZ DİLEĞİYLE, HOŞÇAKALIN.                    

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder