Beden Giymişti Bazıları
İçimdeki degahın başıydın
yürüyorduk mağarada
birden yalnız kaldım
var gücümle bağırdım
adını..
korkulu rüyalarımda
başucumdaydın da, kanatlarından
ürkmeyeyim diye
tanıdığım bir yüz oldun
ellerimi yüzüme kapattığımda
yavaşça araladığım parmaklarımın arasında
bildik bir göz oldun
kabaran öfkelerimin, göbeğinden çatlayan
tayfun gibi duyguların
ortasından çıkan, saçımı okşayan
bir el oldun
hatta bir zamanlar küçük bedenimi yıkayan
-annesiz bir ruha-
su oldun
uyuşmuş zihnimin girdiği frekanslarda
göz ucuma gelip parlayan
ışık oldun
okyanusa dalan gözlerimin
puslu yanılsamalarından
parlayıp yüreğime düşen
ateş oldun
gitme,
gitmeyin
karanlık mağaralarda, yürürken yan yana
-beden beden giymiştiniz bazınız-
yalnızlığımla apansız
bırakmayın beni,
yitme,
yitmeyin
yürüyelim birlikte, sonsuza dek
melek..
meleklerim..
HÜLYA AYDIN DOĞRUSÖZLÜ "TELVİN" -Beden Giymişti Bazıları-
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder