Çınarın Öğretisi
Oturuyorum bir çınarın gölgesinde
korunuyorum cehennem sıcağından
iyi bir dostun yargısız sevişi gibi esintisi
parlak bir ayna oluyor aniden yağan yağmurla
yapraklarının üzerindeki su zerreciği
ruhumu alabildiğine çıplak hissettiriyor
kırılan ışığı görünce yaprakların arasından
yedi renkten biri oluyorum
hangi renk olduğumu görüyorum yansımasından
mavi devinimleriyle akan çağlayık
cam göbeği gibi dokunuyor ayaklarıma
türkuaz bir serinlik yüreğimde
çınar dostum, dostum çınar dediğim anda
bir balta iniyor dünya gürültüsüyle
bağıran hüzün, bağrından düş kırıklığı
akıyor kan renginde..
gece gibi oluyorum görmeyeyim diye
gündüz olmayı bekliyorum düş sanayım diye
oduncuyu yakalıyor ruhumun mitleri
hesap sormak için sarsılıyor yer gök
toprak oluyorum o anda sabırlı bir ana gibi
kurtaracağım çınarı bu kara gölgelerden diye
çınar ergen gibi ateşli, isyankar
kökü toprakta olsa bile alabildiğine özgür
sadece sev beni diye haykırıyor, sadece sev
gürül gürül su oluyorum karşısında
özgürce akalım diye mavi mavi sevilere
hem akalım, hem sevelim diye..
eğiyor koca gövdesini benimle birlikte sulara
heybetli dalları tüy gibi oluyor sulara değince
bir fil gibi hortumuna alıp serin suları
yüreğime yüreğime serpiyor da
ruhum serinliyor, özüm serinliyor..
aşk olalım diyor koca çınar, aşk
sen hele bir tek başına da akıver nehirden okyanusa
keşfe dal tüm alemleri, yaşamı biliver
sonra dön gel gölgeme, olalım yine beraber
kök salmışım ben bir kere toprak olan anaya
yapraklarım, dallarım serinlemiş değince suya
varsın baltayı savursun oduncu
varsın acısı olsun balta aşkın
rüzgar oluruz da öğreniriz onu bağışlamayı
dostuz biz, unutma yeniden aşık olmayı..
HÜLYA AYDIN DOĞRUSÖZLÜ "TELVİN" -Çınarın Öğretisi-
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder