KENDİMLE TANIŞIYORUM 10

                     

         Kendimi tanıma yolculuğumun başlarında duygularımın peşine  

düşmüştüm. Ne zaman ne yapıyorum, hangi güncel habere yorum-

larım ne oluyor, neyi nasıl yapıyorum yada yapmıyorum. İnsanlar nerede ben neler yapıyorum. Kim kiminle, ben kimin leyim. Kimi kariyeri için çalışmalar yapıyor kimi ruhsal hayatı için. Yani özetlemek gerekirse herkes bir uğraş içinde. Ben bu uğraşın içine girmemek için kendimi gevşek tutmaya çalıştım. Bu uğraşları vermek bende sadece bir görü oluştuğu zaman gerçekleşiyordu. Yani bir problemi fark etmem gerekiyor sonra da onunla ilgili şeyler için araştırma ve insanları gözlemleme yolculuğum başlıyordu.

           Çok genel bir şeyden bahsederken kendim den olmasına dikkat ederim. Çünkü başka birinden bahsetmek benim açımdan doğru olmuyor. Eksik yada yanlış olur diye her defasında kendimi değerlendirmeye çalışır ve kendimi ölçer biçer kendimi tartarım. Çünkü bu benim en doğru şekilde aktarabileceğim bilgi olur.

                  İnsanların çoğu ekonomik durumundan şikayetçidir. Bir şeyler yetmez ay sonu gelmez. Kazandığın hiç bir ay yetmez ve çaresizlikten de bir bankaya yakayı kaptırır ve büyük bir kaosun içine girer. Bu tamda benim içine düştüğüm bir durumdu. Yıllarca mücadele ettim. Fakat bir türlü vakıf olamadım. Nedenlerine gelince bir sürü. Otomobil tutkum bana çok pahallıya patlamış ancak bir o kadar da şey öğretmiştir. Her defasında az para harcayıp 

iyi kötü bir araba sahibi olup hemen direksiyona geçip motorun sesini dinlemeye başlardım. En ufak bir ses beni rahatsız eder hemen soluğu sanayide alırdım. O zamanlar kendime sormam gere-

ken soruyu sormaktan uzak dururdum. Çünkü arabam hakkında acil karalar almam gerekirdi. Bu da işime gelmiyordu, belkide tutkum izin vermiyordu. Kazandığım maaş bu iniş çıkışa müsait değildi. Ancak yaşam devam ediyor ve bende tutkum la ilgili açılmalara devam ediyordum. Daha sonra kaosun kendini bana hatırlatışı acı oldu. Arabamı satıp masraflardan kurtulup bir an evvel kendimi toparlamam gerekiyordu. Acı olan tarafı şuydu. Sevdiğim bir şeyi kendi gönül rızamla bırakmam gerekiyordu. Belkide bunda da bir denge sağlamış olsam bu gün kü yaşamım daha farklı olucaktı.

                Artık bu dengeyi tutkularıma ara vererek sağlamayı deneyimliyorum. 

HAYATINIZ BOYUNCA KENDİNİZE EN DOĞRU SORUYU SORMANIZ DİLEĞİYLE, HOŞÇAKALIN