Atalet
İçimin kuyu köşelerinde atıl kaldım
atıl kaldık seninle
kuyulara düştük..
İhmal var, büyük bir ihmal
ömür sürüp gidiyor sanki bitmeyecek
yarınlara ertelemekten duygularımızı
görmezden gelip duygusal yarınlarımızı
yaşayamadan özgürlüğü ve hafifliği
sanki ömür bitecek..
Duygularımız atıl, hareketlerimiz atıl..
sömürülüyoruz,
kaybolduk, yitildik
Bir yayımız vardı bir de okumuz
dışarılarda ararız atacak olanı
bir depar bir azim
heyecana yenildik
(diyebilmenin coşkusu uyuyor içimizde)
Ne varsa atıl duran, evimiz, arabamız
nedir ki onlarla geleceğe güvenmek
gelmemiş gelecek için
bu günü yitirmek..
Kuşaklara kalan en güzel miras
duygularımızın bıraktığı izler
(iç özgürlüğümüz) -değil midir-
genlerimizi değiştirecek..
....
Bir yayımız var bir de okumuz
ataleti yenmek için
fırlat fırlatabildiğin kadar
enginlere bir yerlere..
HÜLYA AYDIN DOĞRUSÖZLÜ "TELVİN" -Atalet-
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder