KENDİNLE TANIŞIYORUM 35

KENDİNLE TANIŞIYORUM 35

         Uzun zamandır neşeli olduğum bir anı hatırlamakta zorluk çekiyorum. Ancak neşelenmeye çabaladığım o kadar çok an var ki.

Unutmam mümkün değil. 

             Neşelenmenin bendeki duruşu daha çok etrafımdaki insanlardan kaynaklandığını fark ettim. Yani kendi kendime neşelenmem mümkün değil. Neşe belkide paylaştıkça güzelleşen bir şey. Etrafımdaki insanlar Gezi parkı olaylarından o kadar çok etkilenmiş ki mizahı bile bu direnişin içinde arar olmuşlar. Bazı insanlar bunu yakalamış gibi görünüyor. Bu kadar hareketin içinde mizahı katabilmeleri mükemmel. Beni tanıyanların çoğu neşeli olduğumu esprili olduğumu söylerler aslında bunu bana sağlayanlar kendileriydi belkide. 

                 Etrafımdaki günlük hayatın içinde bir sürü şeyle uğraşanlar gezi parkındaki dramın da farkında olduklarından olabilir neşelerini yitirmişken bende kendimde neşeli bir an aramayı nasıl sürdürebilirim. Çünkü neşem onların neşesinden kaynaklanıyorsa;

-Gezi de evladı sıkıntı çeken bir aileye temel fıkralarından birini anlatıp onu neşelendirmeye çabalamak ne kadar yapmacık ne kadar gereksiz olur. 

-Etrafımdaki insanlar günlük yaşamlarını normal olarak sürdürürken bağlantılı olduğu yada tanıdığı birinin bir amaç uğruna çabalarken ne kadar sıkıntılı olduğunu düşünürken benim neşelendirmeye çalışmam ne kadar gereksiz olur... 

           İçinde bulunduğum durumdan dolayı olayların bu kadar dışında ve bu kadar uzak olmama rağmen kendi iç dünyamda bile bu kadar etkilenmişken, olayları yakından takip eden yada içinde olan yada yaşayan insanlar için benim neşe arayışım nerde olabilir? bu ihtiyaç da ne? Saçmalıktan başka bir şey değil. Ancak herşey özüne dönerse bir gün ben de eskisi gibi neşeli olabilir hatta insanlara huzur veren bir atmosfere girebilirim. Benim ütopyam tüm canlıların ayanı anda beş dakika için huzurlu olduklarını bilmek. Hissetmek. İçi dolarya insanın aynı öyle. Tüm insanlığın mutlu olduğu bir beş dakikalık ara. Bu benim ütopyam. Belki de bu hiç olmaz bir şeydir. Dedim ya ütopya. Bu olduktan sonra insanlık bilinci nasıl şekil alıcak insanlar nelerle uğraşacak? 

HAYATINIZ BOYUNCA KENDİNİZE EN DOĞRU SORUYU SORMANIZ DİLEĞİYLE, HOŞÇALIN.