Gezi parkında hiç bulunmadım. Civarında bir iki kere bulundum. Ancak benimle beraber bu kadar insana bu kadar çok şey öğreteceğini kim bilebilirdi. Ağaç deyip geçmemek lazım. En büyük yaşam derslerini verebiliyorlarmış. Bazen meditasyon yaparken ağaçların karşısında durup konsantre olan insanlar artık bunun ne kadar muazzam bir şey olduğunu çok daha rahat ifade ede bilecekler.
Bir ağaç bana neler öğretti. Birlik duygusunu tam olarak içimde hissetmeme sebep oldu. Bazı şeyleri ihmal edip onların bedellerini ödemem gerektiğini öğretti. Yapılacak çok şey olduğunu ve bir an evvel harekete geçmem gerektiğini öğretti. Vizyonumu genişletip ülkenin durumu hakkında bilgi verdi. Halen daha umudun var olduğunu gösterdi. Koşulların ne kadar kötü olduğunla değil umudumu yitirmeden hayata devam etmem gerektiğini hatırlattı. Ne kadar pasif olursam olayım yinede bir şeyler yapabileceğimi gösterdi. Kimin neyle nasıl ilgili olduğunu ve bende nasıl durduğunu gösterdi. Evet ilgili olmanın ne demek olduğunu ve kendinin nerede olduğunu fark etmene sebep oldu. Bu derinleştikçe veriler artıyor. Artık kendime daha çok şey öğretebileceğimi gösteren gelişmelere teşekkür ediyorum. Bu olayların bir ağaca kadar inmesi ne kadar ilginç geliyor.
Kendimin çok daha fazla erdeme sahip olup daha fazla bilgi ile görüş açımı değiştirip bilgece bakmam gerekiyor. Bu konuda da dengeli olmam düşüncesi alt taraftan bana seslenmeye devam ediyor. Bende ona teşekkür ediyorum.
HAYATINIZ BOYUNCA KENDİNİZE EN DOĞRU SORUYU SORMANIZ DİLEĞİYLE, HOŞÇAKALIN.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder