KENDİMLE TANIŞIYORUM 3

• KENDİMLE TANIŞIYORUM 3
• 
  
•                     İnsanların zamanı farklı algılamaları da bana çok ilginç gelmiştir. Herkes saatine baktığı zaman aynı şeyi görüp farklı algılamaları bana büyük bir yanılsama var olduğu hissini verir. Zamanın içinde hareket eden bir sürü insan her biri farklı zaman diliminde nasıl olur? Buradan bir şey çıkmaz gibi görünüyor. 
•               Bir yolda ilerliyorum. Zaman benim için çok önemli. Mutlaka yapmam gereken işler var. Bunları bir sıraya koymayı bile becerememişken yapılacak işler her gün biraz daha artıyorken yolumda ilerlemeye de devam ediyorum. Aldığım molalar bile bana zaman kaybı gibi geliyor. Fakat duramıyorum. Çocukluğum geçmiş, yolda birine zamanı soruyorum "sabaha çok vakit var uyumana bak". Gençliğimi yaşarken zamanı başka birine soruyorum oda "gün doğdu yapılacak işler var acele etmelisin" diyor. Aşkımı yaşarken kimseye zamanı sormuyorum çünkü bitmesin istiyorum, yoldan biri bana zamanı söylemek için ısrar ediyor."Bu zamanın kıymetini bil, bu zaman çok önemlidir" diyor. Burada  birisi önemli olan bir şeyden bahsediyor bunun ne olduğunu sorgulamadan kana kana içmeyi başarıyorum. Zaman böyle geçmeli işte hayat budur diyorum. Yolumda ilerlerken ayaklarım yerden kesilecek kadar havada ve çok hızlı. Aşağıdakilere bakıyorum herkes ayaklarımın yere basması için işaretler yapıyor beni yavaşlatmaya çalışıyor, zamanın gerçekte böyle olmadığını yoksa bir yerlere toslayacağım endişelerini dile getirerek uyarmaya çalışıyorlar. Bi an için onlara bakıyorum yere çarpıyorum. Biri bana artık zaman çok kaybettin çalışmalarını daha yoğunlaştır ve daha fazla çalış, diyor. Bunu söyleyen sanki yolumdaki tek karşılaşacağım biri. Bunun  söyledikleri o kadar önemli ki mutlaka dikkate almalı ve ona çok değer vermeliyim. Hata bu bizim eğitilme mizin çok önemli bir bireyi. Ayaklarımı yere şöyle bir sağlam basıp onu ellerimin arasına alıyorum. O kadar saf o kadar masum o kadar çaresiz o kadar engin o kadar bilge o kadar sevgi dolu yolumun bu aşamasın da herkes aynı zaman dilimini söyler gibi. Ortak bir dil var sanki. Çok az farklılar olsada bir yerlerde burada insanlara fırsatlar veriliyor görevler veriliyor sorumluluklar veriliyor. Çoğu bunu gönüllü alıyor.
•               Gençliğimin geçtiğini fark ediyorum bir sürü güzellikler görüyorum. Bir sürüsünüde  sadece gözlemliyorum. Sorduğumda herkes farklı zamandan bahsediyor. Sanki herkesin farklı zamandan bahsemesi çok normal miş gibi. Bir şeyleri sorgulamaya fırsat yok yapılacak çok şeyler var okadar çok ki pişman olmaya keşke dmeye bile fırsat yok. Kendini iyice toparlayıp pozitif birşekilde yola devam etme kararıma herkes farklı bir zamandan bahsetsede bilgeler beni karıştırıyor. "herşey şimdi dedir" bunu kendime algılatıncaya kadar Babamın yaşına kadar beklemem gerekmez inşallah. 
•                 Herkesin farklı algıladığı bir şeyde kendi doğrularını bulmakta çok zor olabilir. Ancak dengeli bir hayattan çıkacak sonuçları anlamam mümkün değil. Çünkü denge çizgimin ne kadar inişli çıkışlı olduğunu bilen bi tarafım var.
• HAYATINIZ BOYUNCA KENDİNİZE ENDOĞRU SORUYU SORMANIZ DİLEĞİYLE, HOŞÇAKALIN